Spis treści
Pamiętam, że już jako dziecko spoglądałam w niebo w poszukiwaniu obiektów latających – zarówno tych zidentyfikowanych, jak i niezidentyfikowanych. Najbardziej podobały mi się kolorowe balony i paralotnie, które majestatycznie płynęły wśród obłoków. Wyobrażałam sobie siebie lecącą wysoko nad ziemią i docierającą do niedostępnych miejsc. Teraz, jako osoba dorosła staram się spełniać swoje dziecięce fantazje, z których (jak się okazało) nie wyrosłam.
Lot paralotnią od dawna był na mojej „checkliście”, i podjęłam nawet kilka prób realizacji, ale niestety prześladował mnie pech i pogoda uniemożliwiała start. Ale ostatnio, w piękny czerwcowy dzień, gdzieś między Wrocławiem a Oleśnicą, w końcu się udało i przyznaję z ręką na sercu: warto było czekać. Na ten pierwszy raz wybrałam lot w tandemie z doświadczonym instruktorem, który zaprezentował wszystkie uroki tej wyjątkowej dyscypliny, jaką jest paralotniarstwo.
Wielkie przygotowania, czyli jak zacząć…
Tak jak już wspomniałam, lot na paralotni jest uzależniony od pogody, która nierzadko potrafi spłatać figle w ostatnim momencie. Fronty, silny wiatr, deszcz – to wszystko potrafi skutecznie pokrzyżować plany. Na szczęście w większości przypadków organizator, w oparciu o prognozy potrafi z dużą dokładnością przewidzieć warunki i z odpowiednim wyprzedzeniem (dzień wcześniej) potwierdzić lub odwołać lot.
Tak też się stało w naszym przypadku. W przeddzień realizacji dostaliśmy wiadomość mailową z informacją, że nazajutrz pogoda ma sprzyjać lotom. Organizator przygotował też mapkę dojazdu na lądowisko, które było miejscem zbiórki i kilka wskazówek co ze sobą zabrać. Rekomendowane są między innymi obuwie sportowe, kurtka przeciwwiatrowa i okulary przeciwsłoneczne.
Wszystko co trzeba wiedzieć przed startem
Na miejsce dojeżdżamy około południa i od razu zgodnie stwierdzamy, że wiosna to idealna pora na lot paralotnią. Lądowisko otoczone jest polami i lasami, a wszechobecna zieleń zachęca do outdoorowych aktywności – zwłaszcza tych na wysokości. Bliska odległość od Wrocławia i łatwy dojazd sprawia, że mieszkańcy stolicy Dolnego Śląska mogą szybko i sprawnie znaleźć się we wskazanym miejscu.
Na lądowisku wita nas nie tylko organizator (i jednocześnie pilot tandemowy), ale także paralotniarze, którzy korzystając z dobrych warunków atmosferycznych, uciekli z miasta aby polatać. Co rusz obserwujemy wznoszące się lub lądujące postaci, nad którymi unoszą się różnobarwne czasze paralotni. Czuć też przyjazną i radosną atmosferę, co potwierdza moje wyobrażenie o tym sporcie. Coraz bardziej mi się to podoba. Wszyscy żartują, rozkładają sprzęt, pomagają sobie i dyskutują o swojej pasji.
Czekając na swoją kolej, przeczytaliśmy instrukcje dotyczące loty i podpisaliśmy niezbędne zgody. Następnie Michał (pilot-instruktor) opowiedział nam dokładnie jak to będzie wyglądało. Do zapamiętania było kilka ważnych szczegółów dotyczących bezpiecznego startu i lądowania. Jako pasażerowie tandemu, również mieliśmy swoje role do odegrania. Najważniejsze było kilka kwestii: gdzie można trzymać ręce, a czego nie wolno dotykać, jak biec podczas startowania i co robić w trakcie lądowania. No i najważniejsze: słuchać komend pilota.
Zarówno pilot, jak i pasażer ubrani są w specjalne uprzęże, umożliwiające bezpieczny i komfortowy lot. W tylnej części doczepione jest wygodne siedzisko, które będzie wymuszało pozycję siedzącą podczas lotu. Pasażer zajmuje miejsce z przodu, a instruktor tuż za nim. Po dokładnym zapięciu i sprawdzeniu wszystkich łączników, następuje przygotowanie do startu: podpięcie do wyciągarki i oczekiwanie na komendę.
Oprócz mnie i Julii, lot paralotnią zrealizowała również 9-letnia Hania. Tego dnia dziewczynka towarzyszyła nam na lądowisku, a ponieważ warunki okazały się sprzyjające, to Michał zgodził się z nią polecieć. Hania wzbudziła duże zainteresowanie wśród przebywających na miejscu paralotniarzy. Wszyscy się zastanawiali, jak zareaguje, ale dziewczynka należy do odważnych i dzielnych dzieciaków i wydawała się być dużo bardziej wyluzowana niż ja.
Komu można podarować lot paralotnią?
